recent workrecent workstudies for king arthurcorpo illuminadocorpo illuminadothe sleep of reasonthe head of the teacherwhere no birds singeros and thanatosportraits of karinthe observer observeddialogue interieurbiographycontacts and linkshome
Opening tentoonstelling Frederik Beerbaum

Maar nu staan we hier, September 2007 we kunnen de tentoonstellingsruimte achterom in gebruik nemen voor een serie tentoonstellingen. De kunstenaar Frederik Beerbaum gaat de spits afbijten. Is het toeval, of moest het zo zijn dat ik vanmorgen even de Kunstzaal inliep, er was niemand behalve een paar technici en de telefoon ging. Frederik Beerbaum aan de lijn vanuit Portugal. Hij was benieuwd hoe de tentoonstelling eruit zag. Voor mij was het natuurlijk erg leuk om even met de kunstenaar te praten.

Wanneer u de kunstwerken van Frederik Beerbaum eens goed bekijkt dan gaat u iets opvallen. U ziet niet één bepaalde stijl of één bepaald onderwerk, u ziet verschillende technieken. Wat opvalt is dat het werk uitgaat van een bepaalde gedachte en die gedachte zou je het best metamorfose kunnen noemen. Frederik Beerbaum is ook een denken, hij laat zich inspireren door de ideeën van Siegmund Freud, door de Griekse mythologie, door de vergankelijkheid door verandering. Alles verandert, een prachtig landschap, dat lijdt aan erosie, een landschap kan verwoest worden door brand, de kunstenaar heeft geschilderd, u ziet de stilte die dan achterblijft, de leegte, geen vogel is meer te bekennen, u ziet niets meer dan een verkoold landschap.
Frederik Beerbaum neemt er de tijd voor om zich in te leven in zijn onderwerk. Geobsedeerd als hij is door de gedaante wisseling. De mens boeit hem in als zijn stemmingswisselingen, met het oog van de kunstenaar zet hij glashelder de verschillend gelaatsuitdrukkingen op papier, met trefzekere streken laat hij zien wat er onder de huid leeft. Fijne tekeningen waar het innerlijke van de mens naar buiten komt, waar de mens gevangen lijkt in zichzelf weet de kunstenaar de gevoelens naar de oppervlakte te brengen.Dit jaar is Frederik Beerbaum 65 jaar geworden. Hij leeft en werkt nu in Portugal. Destijds kreeg hij zijn opleiding aan de Rietveldacademie in Amsterdam. Na zijn opleiding begon hij te werken met olieverf op doek of op paneel. Maar hij merkte dat papier veel meer mogelijkheden biedt. Papier voegt zich naar het onderwerk. Je kunt er alle technieken op toepassen, pastel, inkt, gouache, aquarel en olieverf.

Deze tentoonstelling toont vooral werk in krijt, pastel en gouache. De kunstenaar weet op gevoelige, doch heel indringende wijze een stadswijk weer te geven, eens een mooie wijk, na vervallen en desolaat, een beetje droevig, er zijn flats voorin de plaat gekomen, Frederik Beerbaum heeft het vanuit zijn raam in zijn woonplaats met eigen ogen zien gebeuren, het was in het begin van zijn kunstenaarschap. Het raakte hem diep, maar het ontroerde hem ook, de gedachte dat er altijd nog iets van schoonheid in is te ontdekken. Dan ziet u een portret, U moet zich niet voorstellen een geijkt portret, maar een portret met daaromheen de ideeën en visioenen, ja u ziet de gedachten van de persoon. Soms lijkt het alsof een persoon uit verschillende onderdelen bestaan, kan het nog een geheel worden of blijven de benen, armen en hooft los van elkaar of moet de toeschouwer er soms één geheel van maken. Het werk van Frederik Beerbaum vertoont een diversiteit, van grote vitaliteit tot fijne tedere tekeningen van de mens met zijn innerlijke diversiteit, de mens die een centrale plaats inneemt. De kunst van Frederik Beerbaum boeit en ontroert.

Janny van Oosten