biographycontacts and linkshome


Frederik Beerbaum, was born in 1942 in Hilversum, The Netherlands. He studied at the Gerrit Rietveld Academy in Amsterdam and
graduated in 1969.
He is a member of Arti et Amicitiae in Amsterdam, since 1978 (afiliated to The Arts Club, London and The Salmagundi Club, New York,
Listed in "Who's who in Art". 33rd edition, and Dictionary international Biography Cambridge). Frederik Beerbaum lives and works in The Netherlands
and Portugal.


  • 2018 Gallery Espaço +. Aljezur. Portugal. “The moonlight between us “ Solo

  • 2018 Arti et Amicitiae, Salon
  • 2015 Arti et Amicitiae, Arti Galerie, "Aan de mond van al die rivieren". Solo
  • 2015 Arti et Amicitiae, Salon, hangen doe je toch
  • 2014 Arti et Amicitiae, Salon, Vakantiewerk
  • 2013 Arti et Amicitiae, Salon, grenzeloos
  • 2012 Arti et Amicitiae, Salon II
  • 2011 Arti et Amicitiae, Salon, Going up.
  • 2007 Galerie 2, Haaksbergen. The Netherlands. Solo.
  • 2007 AMC Brummelkamp Vitrines. Solo.
  • 2007 Arts Centre SBK Amsterdam,. 3 consecutive exhibitions. "Frederik Beerbaum 65 Years Young" Solo.
  • 2005 Jubilee Exhibition of the SBK Amsterdam (fifty years). Helmond. “Landscapes and city scenes of Amsterdam from
    the seventies and eighties”. Solo.
  • 2004 - 2005 “ The Observer Observed”. The Fortaleza De Sagres. Portugal.
  • 2004 Jubilee exhibition “30x30”, Arts centre, Zaanstad, The Netherlands.
  • 2003 Hogeschool Utrecht
  • 2003 "Where no birds sing"Town Hall, Aljezur, Portugal
  • 2000 Millennium Exhibition Arts Centre (SBK) Amsterdam, solo.
  • 1999 'Drenthe aan Zee' / 'Drenthe by the Sea'. Veere and Drents Museum.
  • 1998 'Spiegelbeeld' / 'Mirror Image'; portraits. Arti et Amicitiae.
  • 1997 Centre Visual Arts, new acquisitions, Utrecht.
  • 1997 Gallery Art Show, Martini Hall, Groningen.
  • 1995 NAM Schoonebeek.
  • 1995 24 drawings, Arti et Amicitiae, Amsterdam, solo.
  • 1997 Arundel Festival, Arundel West-Sussex, England.
  • 1992 Arti et Amicitiae, Amsterdam. 'Tijdelijk Asiel' / 'Temporary Asylum'.
  • 1996 Arts Centre Zaanstad, Zaandam. 'Op zee is alles mogelijk' / 'At sea, everything is possible', solo.
  • 1992 NAM - Nederlandse Aardolie Maatschappij (Dutch Petroleum Company) organised by Arts Council, Drenthe, solo.
  • 1991 Drents Museum, Assen. 'Goed Bekeken 3' / 'Well looked at 3' Contemporary art from Drenthe.
  • 1990 SBK Leeuwarden. 'Internal Dialogue' 65, improvisations, solo.
  • 1989 Interior Dialogue, Arti et Amicitiae, improvisations in public, solo.
  • 1989 ABN - Amrobank, Gallery Amsterdam, solo.
  • 1986 Rosa Spierhuis, Laren, solo.
  • 1986 Pulchri, The Hague. Group exhibition
  • 1978 2001 Arti et Amicitiae Annual Exhibitions
  • 1978 Arti et Amicitiae, Amsterdam. New Members Exhibition
  • 1976 Museum Fodor, Amsterdam (GKA) Town Council art purchases.
  • 1972 West Fries Museum, Hoorn (Arts Council) solo
  • 1971 Museum Fodor, Amsterdam  Town council art purchases.



  • Wolf, K. van der & P. Huizenga, P. (red.) (2011). Het Nederlandse Beroepsonderwijs: valt daar iets aan te doen?

  • 2009 "Gedrags Problemen in Scholen" (Behavioural Problems in Schools) - Van der Wolf and Van Beukering.
    Published by ACCO Leuven - Belgium. ISBN 978-90-334-7498-9

  • Twelve paintings commisioned by the Hogeschool van Utrecht for a book: "In het hoofd van de meester"/ "In the teachers mind".
    Based on the 12 problem types by J. Brophy. Edited by Kees van der Wolf.
    Publisher Agiel: ISBN 90-807726-5-8xhi

  • 1999 Illustration book cover - publisher: Bohn Stafleu van Loghum, Houten
    Title: 'Stresstheoretische aspecten van de orthopedagogiek' / 'Stress theoretical aspects of remedial education'.
    J.C. van der Wolf ISBN 90-313-290-96.

  • 1995 Illustration book cover + 24 drawings - publisher: Vrij Geestesleven Zeist
    Title: De stille terreur' / 'Silent terror'.
    Liz Bijnsdorp, ISBN 90-6038-382-6

  • 1991 Illustration book cover - publisher: Boom Amsterdam
    Title: 'Kinderen, schoolproblemen en stress' / 'Children, problems at school and stress'.
    J.C. van der Wolf redaction ISBN 90-6009-138-8


Rainer Maria Rilke |Where no birds sing | The sleep of reason | The Observer Observed | In the Head of the Teacher | Jorg Luis Borges 1960 | Marcel Proust | Dialogue Interieur Arti et Amicitiae, Amsterdam | International Diversity | Landscapes and City Scenes | Millenium Exhibition - Amsterdam | Fortaleza Exhibition

Rainer Maria Rilke

Kijken is zo iets schitterends waarvan we zo weinig weten, door te kijken zijn we absoluut naar buiten gekeerd en als we dat helemaal zijn, gebeuren er dingen in ons die vol verlangen hebben gewacht om geobserveerd te worden en als ze in ons voltooiing gevonden hebben, intact en vreemd anoniem zonder onze hulp, groeit hun betekenis op in het object!

Buiten ons:een machtige,overtuigende naam,de enige naam die deze innerlijke gebeurtenissen mogelijkerwijs konden hebben.

Plotseling in de schaduw van een straat,wordt er een gezicht naar je toe gekeerd en zie je onder de invloed van het contrast, het wezen ervan met zulk een helderheid dat de indruk van dat moment onwillekeurig de proportie’s van een symbool aanneemt.

Het woord symbool dekt juist de structuur en uitgebreide betekenis,die hoort bij de onmiddellijke ervaring. Iets dat concreet en abstract tegelijk is.

This was the first time in my life I had experienced such a terrible fire at close hand. Watching it from my house made a big impression on me.
Afterwards, as I drove up to the Monchique from Aljezur, I knew that I must paint it.
I spent long days in the burnt areas. It was difficult to work in the wind, the smell, the dust and heat - but I needed to spend all those hours there. I had to feel the pain of the devasted land. Yet through those days of painting I discovered a beauty in the devastation. I became aware of the profound silence around me - and that no brids sing.
Now after three weeks, I already see signs of new life - green growing out of the burnt roots in the undergrowth.
I felt the need to contribute to the victims of the fire, as so many others are doing. Therefore 50% of the sale price will go to charity - Aljezur's fire department.

Onde os pássaros já não contam

Pela primeira vez na minha vida, assisti de perto a um terrível incêndio. Fiquei bastante impressi onado com as chamas que da minha casa.
Depois qunado passei pela estrada que liga Monchique a Aljezur, senti que devia pintar.

Passei alguns dias nas áreas queimadas. Foi dificil trabalhar ao vento, no pó, no cheiro e no calor mas foi preciso passar por estas horas para sentir a dor desta terra devastada. No entanto, nos dias que pintei descobri ainda uma beleza na dstruição. Fiquei consciente da existência de um silêncio profundo á minha volta - e os pássaros já não cantavam.

E agora, depois de três semanas, estou a ver as manifestações de nova vida - entre as raízes queimadas na mata já crescem novos rebentos verdes.

Tal como muita gente, queria contribuir com alguma coisa ás vítimas do fogo. Por esta razão 50% do preço da venda irá para Bombeiros Voluntários de Aljezur.


In the following pages the reader will be drawn into these sensitively seen drawings by fascination and a profound recognition of how and who we are, more especially in relationship to another. Here, the 'other' is an object -or is it? What happens to the inanimate when embued with the subjective? In looking at these drawings we are given a mirror.

Beerbaum's past work has observed disassociated identity disorder, personalities represented by many human states and emotions. The work showed alter egos, rapidly changing expressions; Metamorphosis. This new work touches on this, yet with its subjects being an ordinary man and an ordinary woman, it is perhaps more compelling by its closeness to how it is for us. We see Ursula and Oliver posed with either a mask or a knife – two powerfully symbolic objects. Protection? Murder? In the drama of these potent cameos we see the transformation of the objects into a living item where are we no longer able to distinguish where the power lines nor where the boundaries stop. In this ‘Metamorphoses’ the Latin poet Ovid describes the transformation of people into animals, trees or rocks. This theme is interwoven here, not literally but by implication, taking the viewer o its mythical, psychological journey.

Beerbaum’s friend Nicolas Moore said of his work: “Things too disturbing to be more than hinted at – suppressed violence, quite often a pool or a splash of blood. The spectator is left to make of it what he will (its non-committal in that respect), yet clues abound – a minotaur a severed calf’s head, Samson and the pillars, mayhem in a classical landscape.
The edifice is always crumbling, an animal or a person is threatened with or facing actual destruction. But the act is not complete – not yet – not until you, the spectator, reassemble these disjecta membra. No ram has ever been so bloodily caught in its thicket than this one. “Life is an execution chamber, indifferently gilded and externally supplied with fresh victims”. The potential for death is always there, as too is the inevitable concomitant protest…..Ah, the seductions of violence!”

One can not relate to these mages without empathy. One cannot look at these drawings and not see the sensitivity of the use of the pencil. In these images a process is occurring in which creation, empathy and commentary form a constellation which itself is constantly changing and something from the psychology of the ancients (mythology, polytheism, pantheism) is manifesting itself in modern times.

Annie James 2006


In my youth I read the work of the Portuguese writer and poet Pessoa.

Pessoa divided himself into four separate personalities, each with its own biography and voice. Fascinated I absorbed what I read and, only much later, appreciated its implications.

At that time I became intrigued by Greek mythology or, to be more precise, the myths began to be interested in me'.

Metamorphosis became a central theme in my work. In his 'Metamorphoses' the Latin poet Ovid describes the transformation of people into animals, trees or rocks. These themes became interwoven with my paintings.

In 1995 I started working with five women with Dissociated Identity Disorder. In the drawing and painting sessions I followed them in their transformations. It was a process in which creation, empathy and commentary formed a constellation which Itself was constantlvychanging. From being the 'observer' I found myself becoming the `observed' and then again the ‘observer'. The way in which these women manifested their different ego states was not strange to me. Working with them I became aware of something from the psychology of the ancients (mythology, polytheism, pantheism) manifesting itself in modern times.

The women recognised the veracity and meaningfulness of the resultant drawings and paintings and this period of mutual insight and understanding developed into a longterm commitment over the next six years.

Three of my later exhibitions resulted directly from this work;

Frederik Beerbaum, September 2004, Aljezur.


De twaalf probleemtypen van Jere Brophy
Beschrijving van een proces

Keen van der Wolf stuurde de beschrijvingen van de 12 typen van Brophy naar Portugal. Daar ligt een tekst dan 2 ½ maand op je atelier. Zo nu en dan kijk je er vluchtig naar, om het beschrevene onmiddellijk weer te vergeten. Ik liep er met een grote boog omheen om in de startfase zoveel mogelijk ruimte te behouden.
In de volgende maanden wordt het een komen en gaan van voorstellingen, vormen, kleuren en ritmes. De schilderingen worden beweeglijker, opener. Het is op dat moment een kwestie van uitstellen, afwachten en geen conclusies trekken. Van wachten tot de beelden zo dwingend worden dat ze zich aan je opdringen. Je ervaart dat de schilderijen “zichzelf gaan maken”.
Op de school van Tolstoi’s landgoed Janasja Poljana hing de tekst: “You think you are leading, but it is you being led.” Dit geeft goed weer wat er in deze fase plaatsvindt.
Na ongeveer 10 weken komt het moment dat je jezelf omringt met een overvloed aan schilderijen en je, in de woorden van Rilke, op de rand van de cirkel durft te gaan staan, om jezelf te proeven.
Samen met mijn vrouw, die het schilderproces heeft gevolgd, werd een keuze gemaakt voor de 12 uiteindelijke typen.
Terugblikkend vond ik het een moeilijke, maar mooie opgave (uitdaging)om te zien of je 12 zulke verschillende typen kunt verbeelden. Het is alsof je op 12 verschillende manieren in een spiegel hebt gekeken.


A man gives gives himself the task of drawing the world. As the years go by he fills a space with images of provinces, kingdoms, mountains, bays, ships, islands,fish, rooms,instuments,stars, horses and people. Just before he dies, he discovers that the patient labyrinth of lines is a trace of his own face."

Marcel Proust

"The human face is indeed, like the face of God of some Oriental theogony, a whole cluster of faces crowded together but on different planes, so that one does not see them all at once."

Dialogue Interieur Arti et Amicitiae, Amsterdam

In de periode 25 augustus tot en met 14 september 1989 zal Frederik Beerbaum improviseren in de Artigalerie in Amsterdam. In deze galerie kunnen kunstenaar-leden van de Maatschappij Arti et Amicitiae exposeren. In plaats van de traditionele opening waarbij een eindresultaat wordt gepresenteerd, is hier gekozen voor een experimentele opzet. Het is de bedoeling dat de galerie in deze periode dient als atelier. Dagelijks zal een presentatie worden gegeven van het gemaakte werk. De kunstenaar treedt met zichzelf en als dat zich voordoet met de toeschouwers in een dialoog. "Op straffe van verarming of verstarring moet de kunstenaar steeds weer afdalen in het materiaal, dat het leven hem brengt, ermee worstelen, en in en door die worsteling zich opnieuw berijden; en deze, zich vaak in ritmische herhaling voltrekkende wisselwerking tussen subject en object blijft, zo lang zij ongestoord functioneert, zowel de enige levensvoorwaarde voor de artistieke creatie als de meest omvattende formule ervoor". Deze tekst uit vestdijk's "Lier en Lancet"geeft heel precies aan wat in de Dialogue Interieur wordt beoogd: afdalen in het materiaal, de worsteling, de bevrijding, als de omstandigheden dat toelaten. Het feit dat toeschouwers kunnen binnenlopen en commentaar kunnen geven, biedt een unieke mogelijkheid voor uitwisseling tussen maker en kijker. Aangenomen wordt dat de invloed hiervan in het eindresultaat zichtbaar wordt. Op welke wijze dit zal gebeuren, is nog onvoorspelbaar. Dit is nu precies de aard van het experiment. Voegt de spanning die het contact met de toeschouwer oproept iets toe aan het creatief proces? En wat daarvan terug te vinden in de resultaten? Gebruik makend van krijt, inkt, verf en papier, improviserend, zoekend, onverwachte gebeurtenissen benuttend, laat de kunstenaar zich meevoeren door zijn eigen hand. Hij associeert op lijnen, kleuren, vlekken en krassen. In deze associaties kan duidelijk worden wat zich in de dialoot tussen maker en publiek afspeelde. Het is een vrij overleg, niets is uitgesloten. "Niets hoeft en alles kan". De verwachting is dat dagelijks zo'n twintigtal tekeningen of gouaches gemaakt zullen worden. Iedere dag is er een presentatie van het gemaakte werk. Dit zal worden gefotografeerd, zodat de toeschouwer desgewenst ook de ontwikkeling tijdens het drie weken durende experiment kan volgen. Ook zal van het gehele project een beeldverslag (dia's en foto's) worden vervaardigd. Deze foto's en dia's kunnen gebruikt worden voor latere presentaties bij galeries, Stichtingen voor Beeldende Kunst, Kunstbeurzen, en de stichting fonds voor de beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst. Op 14 september zal de afsluiting plaatsvinden. Een keuze uit het gemaakte werk is dan te bezichtigen.
Things too disturbing to be more than hinted at – suppressed violence, quite often a pool or a splash of blood. The spectator is left to make of it what he will (its non-committal in that respect), yet clues abound – a minotaur a severed calf's head, Samson and the pillars, mayhem in a classical landscape. The edifice is always crumbling, an animal or a person is threatened with or facing actual destruction. But the act is not complete – not yet – not until you, the spectator, reassemble these disjecta membra. No ram has ever been so bloodily caught in its thicket than this one. "Life is an execution chamber, indifferently gilded and externally supplied with fresh victims". The potential for death is always there, as too is the inevitable concomitant protest. One can hear the artist saying with Dylan Thomas "Do not go gentle into that good night". Yet the Killing-fields of geometry exist. All it needs in order to contemplate them is pity, which these paintings showby their very existance, the blacks are as black Turner would have liked in his "Burial at Sea", & the colours, although often from a limited palette, are attractive enough to give an appearance of joy. Ah, the seductions of violence! N. Moore, Arundel 1990

Working quietly away in a studio in Aljezur, Frederik Beerbaum is producing works of Art that are sublime in their content, skillfully powerful in their execution and rank highly internationally.
One could argue that in this modern and mainly secular world there are two types of art. There is the art that is easy;- easy to see 'What it is', easy to hang on a wall without intruding too much, easy to match with the furniture and easy to explain. Then there is the art that demands a dialogue with its viewer that is often a struggle, is confrontational and not always comfortable. It is in the latter category where the fine art of Beerbaum resides. His subject matter, which is figurative, is sourced from the philosophical struggles of the human state we all have to cope with seen from an acute eye and an intelligence able to observe and objectify into the physical matter of paint on canvas.
In the above image'Flaws in the Glass' even in name we see how the metaphor of flawed or broken glass is used to represent dysfunction, conflict and fragility. This is even before we begin to look deeply. When we look at these works we are hit with some sense of internal recognition but a definition is illusive. This is when we have to both look and feel harder. The images can be sensual; they can also be violent. It is the colours and technique which marry the matter and the myth to the mind, muted or vibrant, washed or daubed. His theme is representation and transformation.
Beerbaum is both well read and well schooled. He was born in 1942 in Hilversum, The Netherlands. He studied at the Gerrit Rietveld Academy in Amsterdam and graduated in 1969. He has been a member of Arti et Amicitiae in Amsterdam since 1978. Beerbaum is an afiliate of The Arts Club, London and The Salmagundi Club, New York. He is also listed in "Who's who in Art". 33rd edition, and in the Dictionary of International Biography.
Frederik Beerbaum today divides his time between the busy, intellectual and visually stimulating Amsterdam and his peaceful retreat on the west coast of Portugal. His work has been exhibited in dozens of exhibitions internationally. He has work in more that 15 collections, has had many commissions and is in numerous publications.To see more of this work visit
Annie James

Opening tentoonstelling Frederik Beerbaum
Maar nu staan we hier, September 2007 we kunnen de tentoonstellingsruimte achterom in gebruik nemen voor een serie tentoonstellingen. De kunstenaar Frederik Beerbaum gaat de spits afbijten. Is het toeval, of moest het zo zijn dat ik vanmorgen even de Kunstzaal inliep, er was niemand behalve een paar technici en de telefoon ging. Frederik Beerbaum aan de lijn vanuit Portugal. Hij was benieuwd hoe de tentoonstelling eruit zag. Voor mij was het natuurlijk erg leuk om even met de kunstenaar te praten.
Wanneer u de kunstwerken van Frederik Beerbaum eens goed bekijkt dan gaat u iets opvallen. U ziet niet één bepaalde stijl of één bepaald onderwerk, u ziet verschillende technieken. Wat opvalt is dat het werk uitgaat van een bepaalde gedachte en die gedachte zou je het best metamorfose kunnen noemen. Frederik Beerbaum is ook een denken, hij laat zich inspireren door de ideeën van Siegmund Freud, door de Griekse mythologie, door de vergankelijkheid door verandering. Alles verandert, een prachtig landschap, dat lijdt aan erosie, een landschap kan verwoest worden door brand, de kunstenaar heeft geschilderd, u ziet de stilte die dan achterblijft, de leegte, geen vogel is meer te bekennen, u ziet niets meer dan een verkoold landschap.
Frederik Beerbaum neemt er de tijd voor om zich in te leven in zijn onderwerk. Geobsedeerd als hij is door de gedaante wisseling. De mens boeit hem in als zijn stemmingswisselingen, met het oog van de kunstenaar zet hij glashelder de verschillend gelaatsuitdrukkingen op papier, met trefzekere streken laat hij zien wat er onder de huid leeft. Fijne tekeningen waar het innerlijke van de mens naar buiten komt, waar de mens gevangen lijkt in zichzelf weet de kunstenaar de gevoelens naar de oppervlakte te brengen.Dit jaar is Frederik Beerbaum 65 jaar geworden. Hij leeft en werkt nu in Portugal. Destijds kreeg hij zijn opleiding aan de Rietveldacademie in Amsterdam. Na zijn opleiding begon hij te werken met olieverf op doek of op paneel. Maar hij merkte dat papier veel meer mogelijkheden biedt. Papier voegt zich naar het onderwerk. Je kunt er alle technieken op toepassen, pastel, inkt, gouache, aquarel en olieverf.
Deze tentoonstelling toont vooral werk in krijt, pastel en gouache. De kunstenaar weet op gevoelige, doch heel indringende wijze een stadswijk weer te geven, eens een mooie wijk, na vervallen en desolaat, een beetje droevig, er zijn flats voorin de plaat gekomen, Frederik Beerbaum heeft het vanuit zijn raam in zijn woonplaats met eigen ogen zien gebeuren, het was in het begin van zijn kunstenaarschap. Het raakte hem diep, maar het ontroerde hem ook, de gedachte dat er altijd nog iets van schoonheid in is te ontdekken. Dan ziet u een portret, U moet zich niet voorstellen een geijkt portret, maar een portret met daaromheen de ideeën en visioenen, ja u ziet de gedachten van de persoon. Soms lijkt het alsof een persoon uit verschillende onderdelen bestaan, kan het nog een geheel worden of blijven de benen, armen en hooft los van elkaar of moet de toeschouwer er soms één geheel van maken. Het werk van Frederik Beerbaum vertoont een diversiteit, van grote vitaliteit tot fijne tedere tekeningen van de mens met zijn innerlijke diversiteit, de mens die een centrale plaats inneemt. De kunst van Frederik Beerbaum boeit en ontroert.
Janny van Oosten


Fredrik Beerbaum studeerde aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Het oeuvre van Beerbaum wordt gekenmerkt door de veelheid aan onderwerk\pen, de rijkdom aan stijlen en de vele technieken die hij beheerst.
De eerste jaren na de academie schildert hij vaak met olieverf op doek of op paneel. Daarna raakt hij steeds meer gefascineerd door papier en alle technieken die je daarom kunt toepassen: pastel, inkt, gouache, olieverf en liefst nog een mix van dat alles. Als het transparant moet zijn gebruikt hij aquarel of pastel, wanneer het pasteus moet zijn werkt hij er met olieverf op, het papier verdraagt alles. Vaak gebruikt hij het wit van het papier in compositie. Steeds meer stemt hij de techniek af op het onderwerp dat hij onderhanden heeft.
Het Leitmotiv in zijn werk is de gedaanteverwisseling. Twintig jaar geleden las hijde gedichten van Ferdinand Pessoa, een Portugese schrijver, die zich afsplitste in vier personen, met ieder een eigen biografie en een eigen stem. Pessoa liet ze over elkaars werk schrijven en zelfs met elkaar corresponderen.
In diezelfde tijd raakte Beerbaum gegrepen door de Griekse mythen en sagen. In mythen en sagen wemelt het van wonderbaarlijke gedaanteverwisselingen: mensen veranderen in dieren, bomen of rotsen.
In zijn vroege werken is de metamorfose te zien in de thema’s: erosie, verval(slaapbuurten en autokerkhoven) en industriële landschappen.

Wie kijkt wordt gezien.
Dit is het motto van de recente werken die hier tentoongesteld zijn. Deze werken laten de metamorfose zien die zich bij mensen kan voltrekken. Beerbaum heeft anderhalf jaar de gedaanteverwisseling vastgelegd bij drie vrouwen. Met een van hen, Karin een poppenspeelster, krijgt hij een bijzondere band. Hij volgt haar drie maanden met een tekenblok in de hand. Vanaf dat moment is hij slechts een medium: hij tekent de stemmingswisselingen op, de dieren en poppen waarmee zij zich vereenzelvigt, en hij registreert de persoonlijkheden die zij wordt. Het gevolg is dat reeks met potlood of penseel getekende portretten, waarmee hij de beschouwer laat delen in het veranderingen proces van de persoon. Het geeft een indrukwekkend en indringend beeld met de beweeglijkheid en dynamiek van een film, maar zonder tussenkomst van een apparaat. Het is de directe communicatie tussen de kunstenaar en zijn model, die hierdoor beurtelings toeschouwer-deelnemer-toeschouwer wordt.
De grotere werken met de dieren en poppen zijn veelal een vrije verwerking van de de eerdere gemaakt schetsen. Ze zijn geschilderd in uitbundige kleuren in olieverf, gouache en pastel, die echter steeds transparant en stralend blijven. Het lijkt of het leven van de kunstenaar door de sessies met de vrouwen opnieuw kleur heeft gekregen.
Elly van de Pas

Welcome Speech at the opening of an Exhibition of paintings by Frederik Beerbaum -“The Observer Observed” 

Dra Ana Carvalho, members of the Aljezur International Choir, ladies and gentlemen. 
It is a great honour for me to speak on behalf of Frederik Beerbaum, at the opening of the 3rd exhibition of his paintings in Portugal entitled “The Observer Observed”. I have known Frederick for two years and am a great admirer of his work, which I find fascinating and deeply interesting. The painting I have of his gives me infinite pleasure every day. 
Firstly I would like to welcome you all and to give thanks to Dra Ana Carvalho for her kind words. A big thank you is also due to Sra Sandra Almeida and her staff, for their help in staging this exhibition at the Forteleza in Sagres. I would also like to thank Doris and the Aljezur International Choir for taking part today and President Marreiros for providing the transport for them. 

In the past, over a period of six years Frederik spent many hours painting and drawing portraits of women who had a disassociated identity disorder, which meant that they experienced themselves as being several different personalities. These personalities represented many human states and emotions. They manifested themselves in different ages and sexes and showed in turn, for example, happiness, sadness, hurt, shame and anger. Many of these aspects can be seen in the portraits Frederik made of them. These women tried to lead as normal a life as possible under the circumstances, learning to integrate their personalities with their daily lives. They were as curious as Frederik was at the results of the drawing sessions, often recognising their different alta egos. One remarked “Looking at the drawings I’ve discovered what we look like.” 
The process of drawing them was quite different from the usual painter and his model. He had to follow them in their, sometimes, rapidly changing expressions. They led and he followed them in their transformations. Hence the title of the exhibition “The Observer Observed ”. 
The observation drawings and paintings of three different women, one of them, Karin, a puppeteer, can be seen here at the Fortaleza in the first four rooms. 
The theme – metamorphosis – or transformation has been a motive for all the work of Frederik Beerbaum during his 35 years as a painter. In the following two rooms are paintings he has made during the last year which were inspired by the earlier portraits. He says “Many of the feelings I could not express while working with the sitters themselves, have found their way into these paintings.” 
Also in the last two rooms are drawings that he made in 2002 and 2003 while waiting for his Portuguese studio to be built. Their title “Eros and Thanatos” shows the two extremes between which we humans live. Almost every day he sat at the kitchen table improvising using small paper and pen and ink. Looking back at the ingredients of the 736 drawings, he considers them to be a résumé of his personal journey and a closure on a very interesting period in his career. 
In conclusion, thank you all for coming. Please take your time and enjoy the experience of looking at the exciting work of this remarkable artist – Frederik Beerbaum. 
Faith Irene Clements 27-11-2004

Corpo Illuminado - 29 x 38 cm | mixed medium on paper | 2010